Grijze Roodstaart

Hoi Allemaal,

Ons grijsje Spikey bijt om gek van te worden in kleding en in de bank.

Nou heb ik het al weken geprobeert om haar dan in de kooi te doen voor 20 min. als straf. Ze gaat gewoon door.

De laatste weken proberen wij om te zeggen los. en dan laat ze ook inderdaad gelijk los, maar ze begint ook binnen 5 min. weer opnieuw te bijten.

hebben jullie een idee hoe ik dit kan oplossen?

Groetjes Marlies en Spikey

Straffen alleen helpt zelden en het is geen goede opvoedkundige methode omdat je enkel op het negatieve focust.

Het is ook verwarrend voor de vogel.
Hij moet tenslotte zelf het actie->gevolg uitvogelen en daar ligt net het moeilijke. Hij zat net voor de straf op de bank én was aan het bijten. Het is één zaak om een gaai de connotatie te laten maken tussen wat hij verkeerd deed en het gevolg, maar hier betreft het een én-verhaal. (wat wel/wat niet én waar wel, waar niet)
Hij mag anders tenslotte ook op de bank én bijten mag hij ook (bv in zijn speelgoed).
Dat probleem pak je beter aan via twee kanten.
Geef hem speelgoed of iets anders om zijn bijtlust te bevredigen wanneer hij op de bank zit en beloon hem als hij zijn bijtlust botviert op zijn speelgoed.
Zodra hij zijn speelgoed links laat liggen en aan de bank begint, dan pak je hem op zonder iets te zeggen en zet hem in de kooi voor bv 5min. Niet te lang omdat de gaai fouten moet kunnen maken (om het te leren) en moet weten dat het straf is en niet twee verschillende momenten dat hij uit de kooi mag.

Dat is inderdaad een goed idee, om hem een bijtspeeltje te geven dan. Gaan we dat even proberen de komende weken!

hallo,

en als je de vogel dan in de kooi zet voor straf dan moet dat ook een straf zijn en dus naar mijn idee niet in zijn eigen kooi zetten maar in een kooi die de vogel dan ook ziet als straf dus een lege kooi met 1 zitstok zodat die daar ook niet graag verblijft.

__________________
ik weet niet alles maar doe mijn best

Hallo Melice,

Instinctmatig onderzoekt en sloopt de papegaai zo’n beetje alles wat in de buurt van de snavel komt. Dat is de natuur van de vogel en het lijkt mij zeker niet raadzaam om maar überhaupt een poging te doen om dit natuurlijke basisgedrag af te leren.

Veel meer is het verstandig om de omgeving van de vogel zo aan te passen dat deze in die omgeving ook de instinctmatige knaaglusten rustig kan botvieren op takken, speeltjes en noem maar op.

Doeltreffender is wanneer je de vogel aanleert dat die op bepaalde plaatsen wel en op andere plaatsen niet mag zitten.
Sta de papegaai bijvoorbeeld uitsluitend toe om op de kooi, op een klimboom en op een trainingsstandaard te mogen vertoeven.
Zorg ervoor dat op die plaatsen voldoende interessante dingen zijn waarmee de vogel kan spelen, knagen en slopen.
Corrigeer de vogel, zonder uitzondering, steeds wanneer deze op zogenaamde “verboden” plaatsen komt.

Ik gebruik bewust het woord corrigeren want een vogel straffen voor natuurlijk gedrag is gewoon absolute waanzin.

De eigen kooi gebruiken als straflocatie?
Die kooi waar je zo je best op gedaan hebt om die zo leuk en gezellig mogelijk voor je vogel in te richten gebruiken als straflocatie?
Als er iets dubbel is dan is dat het wel….
De ene keer moet de vogel het fijn naar de zin hebben in de kooi en de andere keer moet de vogel in dezelfde kooi een straf van 5 minuten uitzitten?
Als dat geen nonsens is… dan weet ik het niet meer!

Wanneer je meent de vogel op een strenge wijze te moeten corrigeren of de vogel echt iets aan het verstand wil brengen is het veel duidelijker voor de vogel om op een heel consequente wijze gebruik te maken van de time-out-kooi.
De time-out-kooi is een saaie kooi die op een saaie locatie staat.
Voor meer informatie daarover kan je op onderstaande site kijken.

Tja, dan nog even het probleem van de papegaai die aan de kleding knaagt wanneer je de vogel op je hand hebt.
Daar kan je de vogel corrigeren door de snavel steeds weg te drukken wanneer deze probeert te knagen.
Wanneer dat niet genoeg resultaat geeft zet dan de vogel, bijvoorbeeld na één waarschuwing, consequent op een andere plaats. Niet als straf, maar je ontzegt gewoon de vogel het leuke van het op de hand zitten.
Na verloop van tijd heeft de vogel echt wel door dat deze weggezet wordt wanneer deze doorgaat met knagen er een waarschuwing gegeven is.
Het moet voor de vogel natuurlijk wel leuk en interessant zijn op je hand te willen zitten anders leer je hem juist aan te gaan knagen aan de kleding.
Het leuk vinden van op de hand zitten kan je onder andere stimuleren met lekkernijen.

Tot slot… laat de papegaai een beetje papegaai zijn.

Succes, Frans

__________________
fkbmac www.koppiekrauw.com

Hoi Frans,

Dat is een antwoord waar ik veel aan heb.

Bedankt! Ik ga mijn best doen

Groetjes Marlies

De intentie van een time-out is het ontzeggen van dingen die een papegaai wil (lekkers, aandacht, verblijf uit de kooi, ...).
Voor hem is het een verloren kans/tijd.

Als we kinderen naar hun kamer sturen, dan doelen we toch ook niet op een speciaal daarvoor ingerichte kamer in de kelder met een brits? Dat heeft ons, Belgen, zelfs een slechte reputatie gegeven (allé, de walen dan toch) .

Mijn witkuif krijgt telkens ze terug de kooi in gaat een paar knuffels/lieve woorden en een snoepje. Ze gaat netjes op de koord/stok en heeft er alle vrede mee. Iets later zie je haar eten of spelen.
Als ze daarentegen wat mispeutert heeft, dan gaat ze zonder iets enige aandacht meteen de kooi is.
Haar reactie spreekt dan boekdelen. Ze loopt dan heen en weer over de koord. Ze weet dus heus het verschil.
Een aparte kooi kan en mag, maar is in mijn opinie niet strikt noodzakelijk om het gewenste resultaat te bereiken.

Disclaimer: bovenstaande is de mening van mij en werd reeds geklasseerd onder de noemer 'nonsens' dus men hoeft er verder geen rekening mee te houden.

De intentie van de Time-Out-Kooi is om de vogel op een snelle en doeltreffende wijze duidelijk te maken dat voorafgaand gedrag echt niet getolereerd wordt. (niets meer en niets minder!!!)

lees: http://www.koppiekrauw.com/Gedrag-pa...-strafkooi.htm

Er zijn vele wegen die naar Rome leiden, zo ook zijn er vele methoden om de kromsnavel te corrigeren.

Wanneer men een methode adviseert, wees dan duidelijk en en geef een compleet advies. Dat voorkomt vergissingen, misinterpretatie en vooral het gekronkel achteraf om toch nog zijn gelijk te krijgen.

__________________
fkbmac www.koppiekrauw.com

Discussies over de juiste methode zal er altijd blijven.
Niets is onzin net zo goed dat een standaard methode ook niet voor alle gaaien geschikt is (mijn inziens).


Veel zal te maken hebben met zowel het karakter van de vogel als zowel het karakter/kennis van de eigenaar. Vaak wordt gezegd als een methode niet aanslaat dat het aan de baas ligt. Dit zal ook zeker in veel gevallen zo zijn. Maar is het ook niet zo dat de therapie ook bij het karakter van de gaai moet passen. Observatie/oorzaak is hierbij dan ook van groot belang.

Ik heb van gedragstherapien van vogels niet veel verstand. Van gedragstherapien bij mensen een klein beetje. En daar werkt het wel zo.

Henk
www.mijnkaketoes.nl

In grote termen zit hier zeker wel waarheid in - alleen ''niets is onzin'' ben ik t niet mee eens, er bestaat helaas nog wel onzin wat betreft gedrag/opvoeding van gaaien - maar aan de andere kant: als de therapie bij het karakter moet passen, zouden de soorten therapie zoals gedragstherapie niet als therapie behandeling op zich bestaan. Of - anders gezegd - het is dus wel degelijk gebleken dat er vormen van therapie zijn die op een groot aantal mensen toepasbaar en effectief zijn. Deze vormen zou je dus de standaard methodes kunnen noemen.

Zo ook bij gaaien, waar ook gebleken is dat er bepaalde standaard methodes zijn die bij vrijwel iedere soort/karakter vogel aanslaan. Het punt dat daarna komt is, mijn inziens: terwijl men werkt vanuit deze standaard methodes als basis, kan je gaan varieeren met hoe je je uiteindelijke doel wil bereiken met je gaai - dwz. je kan de manier aanpassen aan het karakter/reacties van je gaai.

En... zo werkt (gedrags)therapie immers ook weer bij mensen..!

__________________
Je kunt niet diep in de ogen van een dier kijken zonder de diepte, complexiteit en gevoelens te zien die de mens als enige claimt te hebben.

Miriam & Nico