Grijze Roodstaart

Mijn grijze roodstaart heeft het helemaal met mij gehad, en het is mijn eigen schuld. In een periode waaarin ik niet lekker was en graag even op bed wilde liggen, had mijn grijze zich verschanst in haar kooi en ging lekker zitten schreeuwen. Ik was op en heb haar geprobeerd (want het is niet eens gelukt) om haar uit de kooi te krijgen, zodat ik haar mee kon nemen naar de slaapkamer (om even rust te hebben). Dit is uitgelopen op veel drama, schreeuwen, bijten en bibberen.
Nu komt ze haar kooi niet meer uit, moet eigenlijk helemaal niets meer van me hebben. Kan ik haar vertrouwen ooit nog terugwinnen?

PS ik heb haar van baby af aan, kon alles met haar doen, ging vaak wandelen buiten, kroelen, spelen enzo. Ze is nu 6 jaar oud.

Hallo,

Je hebt goede kans dat de vogel zich niet tegen jou af is gaan zetten maar zelf opzoek is gegaan naar veiligheid. Je zegt dat je niet lekker in je vel zat. Doordat jij niet lekker in je vel zat veranderd, of je nou wil of niet, jou en dus ook de gaai zijn omgeving. De omgeving waar hij zoveel veiligheid en vertrouwen aan ontleenden. Nu hij die veiligheid niet meer kan ontlenen aan die vertrouwde omgeving is hij zelf opzoek gegaan naar veiligheid. Je ziet vaak dat gaaien dit doen op bekende signalen zoals veren plukken, isoleren bijten, schreeuwen e.d. Om met deze problemen om te gaan is enorm moeilijk gebleken. Maar zeker het proberen waard

Zelf werk ik met mensen met een verstandelijke beperking. Het erg oneerbiedig om die vergelijking te maken, maar ik ga het toch doen.

Ik heb een keer met een cliënt gewerkt die al haar veiligheid kwijt was geraakt. De enige plek waar ze zich nog veilig voelde was in de slaapkamer. Ze verbleef enkel en alleen in haar slaapkamer en droeg alleen nog maar een pyjama. Dit is maanden lang zo geweest en geaccepteerd. Na die maanden zijn we toch gaan kijken of we de veiligheid niet wat konden gaan uitbreiden. We hebben haar met een pyjama aan laten wandelen door het dorp. En dit werkte, ook al was het buiten eng kon ze de veiligheid van haar pyjama n og wel ontlenen. Later zijn we de pyjama uit gaan doen en de pyjama los in een tasje mee geven. En dus liep ze in normale kleding met een tasje met veiligheid in het dorp. En eigenlijk waren hiermee al behoorlijke stappen behaald. Van een isolement met altijd nacht kleding ging ze al weer wandelen en droeg ze andere kleding. We hebben de veiligheid niet ontnomen maar anders aangeboden/ aangeleerd.

Dit zou met een grijsje ook kunnen, je geeft eigenlijk zelf al aan waar de gaai zich nu veilig bij voelt. Dit kan je proberen uit te baten, dus als er speelgoed is waar hij veel mee speelt kun je dit buiten ze kooi hangen. Als hij van een speciaal eten houdt kun je het bakje een keer buiten ze kooi zetten. Op deze manier kun je langzaam zijn leefomgeving uitbreiden en hiermee ook het gevoel van veiligheid herstellen. En hierbij is het heel belangrijk dat zijn vertrouwen niet onnodig op de proef wordt gesteld.

Dit is hoe ik er over denk, en dan meer vanuit pedagogische achtergronden. Dit is dan wel meer op de mens gericht. Maar waarom zou dit niet op zulke inteligentie dieren werken?

__________________
En de groeten en keep on smiling .....

Sam

Heel slim Sam hoe jullie dat hebben aangepakt. Ik hoop dat het ook bij haar gaai zal werken.

__________________
Tony