Grijze Roodstaart

Hallo Swaas,

Inmiddels zijn we alweer ruim 3 maanden verder.

Zojuist kwam ik je verhaal weer tegen, heb het met belangstelling opnieuw doorgelezen en ben uiteraard benieuwd hoe het er nu voor staat.

Het mooiste zou zijn als je hier een succesverhaal neer zou kunnen schrijven en ik hoop ook dat je weer flinke vorderingen met je papegaai gemaakt hebt.

Laat het ons even weten, wie weet geeft jouw verhaal (met vervolg) andere mensen weer nieuwe spirit om toch wat actiever te zijn met hun papegaai.

Groetjes, Frans

__________________
fkbmac www.koppiekrauw.com

Ja inderdaad het is een héle tijd geleden dat ik hier nog heb gepost
Maar....grijsje is nog altijd hier, MET kuren en zijn NO WILL TOO PLEASE, maar we boeken nog altijd vooruitgang, ik ken hem nu wel zoooo goed dat ik aan zijn ogen en houding zie als hij een slechte "mood" heeft en dan negeer ik hem .....
Het draait anders gegarandeerd uit op berispen en de apparte kooi, en dat hoeft voor mij niet.
Ik weet als ik hem wat tijd geef dat het overwaait
Ondertussen groeit de geknipte vleugel terug aan, en nu hij terug een beetje kan vliegen, komen de "kuren" ook terug, dus.....zal hij terug worden geknipt, tot mijn grote spijt, en tot frustratie van Thibeau, want die ziet de witte vliegen en kan er niet aan, hij zou hem zooooo graaaaag "killen"
Ik ben ook minder terughoudend om hem te pakken, en nu pak ik hem overdag op zonder protest, opstappen wil hij NIET, hij laat zich vallen, maar....als ik mijn hand op zijn rug leg en "blijven zitten " zeg, kan ik hem van de ene kooi naar de andere doen, zonder dat hij bijt of schrikreacties doet.
Eigenlijk mag ik zeggen dat ik er vooruitgang mee boek, maar met mijn man blijft het een reuzegroot probleem, hij valt hem aan zodra hij in de buurt komt, vorige week een hele hap uit zijn scheenbeen, serieus diep, tot nu toe werd het met de mantel der liefde bedekt, omdat mijn ventje ziet hoeveel ik om Thibeau geef, wat ik al bereikt heb met hem, en omdat hij het verschrikkelijk vind als de vogel nu NOG eens zou moeten verhuizen, hij vertrouwt me, voor zover hij nog KAN vertrouwen, en dat is een héél pak meer dan jaaaaren geleden, toen hij hier als een verschoppeling aankwam.
Maar hoelang het geduld zal blijven bij mijn ventje.... ik heb zijn gezicht gezien na die beet, en vooral zijn been...Jeeeezes hij bleef ERAANHANGEN wou niet lossen, hij heeft hem eraf moeten "meppen "met de krant.
Ik heb er toen een handdoek over gegooid en zonder iets te zeggen in de kooi gezet appart om een uur af te koelen.
Daarna was hij kalm, maar hij blies zich op als een bal toen hij mijn man in het oog kreeg.
Gelukkig is hij nu terug kalm, maar mijn man moet een krant meenemen, als hij naar buiten gaat en door de veranda moet.
Thibeau heeft ondertussen serieus "respect" voor een krant, en ik hoop dat dit zo zal blijven, maar ik bezef dat ik verplicht zal zijn om hem terug te knippen, anders gaat hij terug aanvallen, ik zie het aan zijn houding, hij begint de kracht uit te testen hoever hij al kan vliegen.....en of hij bovenop mijn man zijn hoofd zal geraken....ik ZIE het hem bijna denken, ken hem daar al te goed voor.
In elk geval we gaan door, hopen op nog een paar banken vooruit en wachten nu af hoe hij de winter "binnen" gaat doorbrengen, want nu zitten ze met 3 los in de veranda, en met Thibeau erbij is het oppassen geblazen voor Quincy de goffini, en ach hij is er zoooooo bang van, ik hoop voor hem dat hij het snel zal beggrijpen dat dat "grijze monster" niet kan vliegen en hij gerust weg kan als hij wil.
Tot hier dan de laatste vorderingen van ons grijsje, we zijn niet ter plaatse blijven trappelen, maar kunnen ook niet spreken over spectaculaire vorderingen, maar ja ...geduld, geduld en nog eens geduld, en vooral véééééél liefde en begrip.......

mensen kinderen wat een geduld hebben jullie !!!!!!!!! wat een verhaal zeg en wat heb thibeau een zwaar leven achter de rug . het is zoals je zeg heeeeeeel veel geduld en liefde en begrip dat verdienen jullie allemaal
groetjes van ballou shaggy en binkey

jeetje mijn complimenten voor jullie geduld.
Geweldig gewoon.
Ik zou willen dat iedereen de helft van jullie geduld zou hebben. Dan zouden er heel wat minder gaaien herplaatst worden.
top hoor

__________________
catootje,coco,balou, en karin

Hallo Swaas,

Dank je voor de snelle reactie, en een prachtig verhaal heb je weer geschreven.

Ik blijf het wel heel jammer vinden dat je man alleen met een krant in de hand in de buurt van de vogel kan komen. Die krant zal beslist niet positief bijdragen in de relatie tussen beiden, integendeel zelfs..... jammer!

Een oud gezegde is: "liefde gaat door de maag"

Daarom adviseer ik de vogel maar eens geen ontbijt en middageten te geven en dat je man dan in de namiddag jullie papegaai gaat proberen met de hand te voeren. (eventueel door de tralies van de kooi)
Gewoon lekkere dingen, bijvoorbeeld zonnebloempitjes, geven en op die manier de vogel leren dat je man geen "boeman" is met een wapperende krant.
Lukt dat dan lijkt het mij verstandig om dat regelmatig te herhalen en dan kan hij wellicht steeds een stapje verder gaan.

Voor de rest... petje af voor jullie geduld en fijn dat je toch vorderingen hebt gemaakt en nu ook de lichaamstaal van de vogel beter weet te interpreteren.

Succes en ik hoop na een tijdje weer een vervolg hier op het forum te mogen lezen.

Groet,
Frans

__________________
fkbmac www.koppiekrauw.com

De "truc" liefde gaat door de maag, pakt hier met onze koppekei niet, die verhongert liever.
Hij heeft ooit 3 dagen niet gegeten omdat er een nieuw speeltje ini zijn kooi hing....was hij bang van, gelukkig kreeg ik het door, wel maar na 3 dagen .
Toen ik het ding wegnaù, heeft hij meer dan 1 uur aan zijn eetbak gehangen, hij was gewoon uitgehongerd.
Soms mag mijn man een koekje geven, neemt hij mooi aan, en 1 uur later, bij wijze van spreken, geeft hij iedereen een stukje appel (de snoepjes deelt mijn man meestal uit, kwestie van "liefde gaat door de maag") en dan neemt hij NIET het snoepje, maar zie je hem letterlijk "uithalen" naar zijn vingers.Hij is en blijft onbetrouwbaar, maar omdat het MIJN hobby en vogel is, wordt hier niet meer over gevallen(gelukkig NOG NIET) en geef ik hem meestal dan het snoepje als hij zijn kuren heeft.
Ook heb ik geprobeert "uithalen is niet goed" dus ga jij maar wat "nukken" in je kooi.
Terug eruit, man geeft snoepje...zelfde scenario....
Ik heb aanvaard dat Thibeau een vogel met een verleden is, een verleden waar wij geen weet van hebben, en dat zoooooo frustrerend moet geweest zijn, dat hij er nu 8 jaar later NOG steeds de gevolgen van draagt.
Momenteel zitten zze hier met te zingen, de ene al luider dan de andere

Hoi Swaas, ben ik weer,

Ja, vanaf de zijlijn is het altijd makkelijk praten... maar ik ben blij dat je toch al wat positieve resultaten hebt behaald.
Zo zie je maar dat het altijd de moeite waard is een en ander uit te proberen.

Ik hoop dat je man zo tolerant blijft want Thibeau kan het bijna nergens anders beter hebben als bij jullie.

Succes gewenst.

Frans

__________________
fkbmac www.koppiekrauw.com

Pfffft heb het verhaal gelezen.
Het is een doorzetter, dat kun je zien en lezen.

Ik ben eigenlijk wel benieuwd naar de stand van zaken nu .....weeer een tijdje later.

Ik wil nog wel het een en ander weten, zodat ik me een beetje kan inleven in jullie situatie.
Hoe is de relatie met jou en de vogel=
Gaan jullie liefdevol zoenen, strelen, knuffelen met elkaar.....
Ben jij voor de vogel zijn ALLESSIE en zit ie alleen bij jou liefdevol op je schouder, in je nek of weet ik welk lekker plekkie.....
Dan zou het goed kunnen zijn dat deze vogel in de aanval gaat.....púúúr om jou in bescherming te nemen.

Ik ben benieuwd naar de laatste vorderingen.........

Toos.